Σε λίγες μέρες θα γιορτάσουμε τη μεγάλη εορτή των Χριστουγέννων. Αλλά πώς οι σημερινοί άνθρωποι γιορτάζουν τα Χριστούγεννα; Για τους περισσότερους Χριστούγεννα σημαίνει να στολίσουν το δένδρο, να φτιάξουν γλυκά, για άλλους να ψήνουν και να τρώνε ακόμη και τις προηγούμενες μέρες - κι ας είναι μέρες νηστείας – και για άλλους να βγαίνουν και να γλεντούν μέχρι το πρωί, πίνοντας μέχρι να μεθύσουν. Άλλοι πάλι μιλούν για το πνεύμα των Χριστουγέννων, έτσι απροσδιόριστα όπως έχει επικρατήσει στην Αμερική. Τελικά οι περισσότεροι άνθρωποι έχουν ξεχάσει τι γιορτάζουμε τα Χριστούγεννα και γιατί είναι τόσο σημαντικά.
Πρώτα απ’ όλα είναι Χριστιανική γιορτή και γιορτάζουμε τη γέννηση του Χριστού μας. Αν κάποιοι από μας θεωρούν σημαντική την ημέρα των γενεθλίων τους, πόσο μάλλον πιο σημαντική είναι η ημέρα εκείνη των γενεθλίων του Σωτήρα μας; Γιατί είναι τόσο σημαντική; Διότι αγαπητοί μου δείχνει την αγάπη του Θεού προς το πλάσμα του, που είναι ο άνθρωπος.
Ποτέ μα ποτέ δε θα μπορούσε να πετάξει ο άνθρωπος αν Εκείνος που τον έπλασε δεν αποφάσιζε να κατέβει στη Γη και να γίνει ένα με αυτόν. Και γιατί αυτό; Διότι τόσο πολύ αγάπησε ο Θεός τον άνθρωπο ώστε έστειλε τον μονογενή του Υιό στη Γη για τον σώσει από την αμαρτία και να ζει αιώνια (Ιων. 3/16).
Αυτός που έφτιαξε τον ουρανό με τα’ άστρα, αυτός που δεν χωράει στο σύμπαν που ξέρουμε, καταδέχτηκε και έγινε άνθρωπος και χώρεσε στην κοιλιά της Παναγίας μας. Και γιατί όλα αυτά; Γιατί αφού δεν μπορούσαμε εμείς να πετάξουμε στον ουρανό, ήρθε και κατέβηκε Αυτός για να μας πιάσει από το χέρι, να πετάξουμε μαζί Του και να ξεκολλήσουμε από τη λάσπη της αμαρτίας. Για να γίνουμε και πάλι αετοί που θα πετούν ψηλά στον ουρανό (αφού γι αυτό πλαστήκαμε) και να αγναντεύουμε τη μεγαλοσύνη Του. Ήρθε λοιπόν να μας λυτρώσει από την αμαρτία και να μας κάνει αδέρφια Του, για να απολαμβάνουμε κι εμείς μαζί Του, τη δόξα του Ουρανού. Πώς να μη γιορτάσουμε και πανηγυρίσουμε την γενέθλιο αυτή ημέρα;
Αλλά σήμερα προτιμούμε να μένουμε κολλημένοι στη λάσπη της αμαρτίας και την ημέρα εκείνη των Χριστουγέννων να κάνουμε όλα όσα προείπαμε, παρά να δοξολογούμε τον Κύριό μας για τη μεγάλη αυτή ευεργεσία Του.
Δεν νηστεύουμε για να προετοιμάσουμε το σώμα μας και δεν εξομολογούμαστε τις αμαρτίες μας να προετοιμάσουμε την ψυχή μας, και να προσέλθουμε την Ημέρα εκείνη στη χαρά του Ουρανού και της Γης, για να μεταλάβουμε (κοινωνήσουμε) το Σώμα Του και το Αίμα του. Ώστε αυτό να γίνει φάρμακο για τις σωματικές και ψυχικές ασθένειές μας, παρηγοριά και παραμυθία στις δυσκολίες μας και το κυριότερο «εις άφεσιν αμαρτιών και εις ζωήν αιώνιον».
Αδελφοί μου, σήμερα φαίνεται ξεκάθαρα και περισσότερο από κάθε άλλη φορά, ότι πρέπει να αφήσουμε την παλιά μας ζωή, και να συμμετέχουμε ως Χριστιανοί στη γιορτή αυτή των γενεθλίων του Χριστού μας, όχι με κενά πράγματα, αλλά με ουσιαστική συμμετοχή στο μυστήριο αυτό.
Με προσευχή και νηστεία, με εξομολόγηση των αμαρτιών μας στον πνευματικό ιερέα, με φόβο Θεού και τέλος με αγάπη όχι μόνο για το Θεάνθρωπο, αλλά και για το συνάνθρωπό μας που είναι κι αυτός εικόνα του Θεού.
Μόνο αν αφήσουμε τα έργα της αμαρτίας και αρχίσουμε τα έργα του Θεού, μ’ ένα καλό λόγο σε κάποιον πικραμένο, με ένα ποτήρι νερό σε κάποιον διψασμένο, με μια καλή συμβουλή σ’ έναν απελπισμένο, με ένα πιάτο φαί σ’ έναν πεινασμένο και με πολύ αγάπη προς τους συνανθρώπους μας, τότε η καρδιά μας θα γίνει φάτνη γεμάτη αγάπη και ζεστασιά που μέσα της θα γεννηθεί ο Χριστός. Τότε κι εμείς μαζί με τους Αγγέλους, τους ποιμένες, τους μάγους και όλη την πλάση θα τραγουδούμε τον ύμνο εκείνο που ακούστηκε στη Βηθλεέμ και μέχρι τον ουρανό: «Δόξα εν υψίστοις Θεώ και επί Γης ειρήνη εν ανθρώποις ευδοκία».
Εκφωνήθηκε στον Ι.Ν. Αγίας Παρασκευής Άργους Ορεστικού στον εκκλησιασμό των σχολείων 21-12-2012
π.Γ.Τ.